Microsoft 365 Copilot w firmie: co przygotować przed włączeniem

Copilot widzi wszystko, co widzi użytkownik, więc przed włączeniem trzeba uporządkować dostęp, etykiety wrażliwości i wybrać grupę pilotażową. Praktyczny plan przygotowania.

Microsoft 365 Copilot w firmie: co przygotować przed włączeniem

Microsoft 365 Copilot można włączyć w kilka minut: kupujesz licencje, przypisujesz je użytkownikom, a w Wordzie, Outlooku i Teams pojawia się nowy przycisk. Właśnie dlatego jest to ryzykowne. Część techniczna jest najłatwiejsza, a wszystko, co decyduje o tym, czy Copilot będzie przydatny, czy sprawi kłopoty, trzeba zrobić przed nią.

Najczęstszy scenariusz, jaki widzimy: firma włącza Copilota kilku członkom zarządu, jeden z nich prosi go o „podsumowanie tego, co wiemy o wynagrodzeniach pracowników” i dostaje szczegółową odpowiedź opartą na pliku Excel, który trzy lata temu menedżer HR wgrał do współdzielonej biblioteki SharePoint otwartej dla całej firmy. Copilot niczego nie złamał. Plik był dostępny. Po prostu nikt wcześniej nie wiedział, gdzie go szukać.

W tym artykule opisujemy, co przygotować przed włączeniem: porządkowanie dostępu, klasyfikację danych, grupę pilotażową i scenariusze, na których zmierzysz wartość. To niedługi projekt, ale nie można go pominąć.

Copilot widzi to, co widzi użytkownik

Podstawowa zasada, którą trzeba zrozumieć: Copilot nie ma własnego dostępu do danych. Działa w imieniu użytkownika i przez Microsoft Graph wyszukuje wiadomości, pliki, czaty i spotkania, do których użytkownik ma uprawnienia. Jeśli pracownik może otworzyć plik, Copilot może go zacytować. Jeśli nie może, Copilot go nie widzi.

Wynikają z tego dwa wnioski. Po pierwsze, Copilot nie tworzy nowych luk w zabezpieczeniach, a jedynie ujawnia istniejące. Po drugie, rozrost uprawnień, który latami pozostawał niezauważony, bo nikt nie wiedział, gdzie szukać, staje się widoczny po jednym pytaniu, gdy tylko Copilot jest włączony. Wyszukiwanie, które kiedyś było uciążliwe, jest teraz rozmową w języku naturalnym.

Dlatego pierwszym zadaniem nie jest Copilot, ale audyt dostępu: kto ma dostęp do czego i czy powinien.

Porządkowanie dostępu w SharePoint i OneDrive

Z naszego doświadczenia wynika, że problemy z dostępem w SharePoint narastają latami z kilku źródeł: witryny tworzone „tymczasowo” z dostępem dla wszystkich; zespoły Teams, w których nie aktualizowano członkostwa po zmianie ról; pliki udostępnione linkiem „wszyscy w organizacji”; foldery OneDrive, które odchodzący pracownik przekazał koledze razem z całą zawartością.

Co sprawdzić przed włączeniem Copilota:

  • Witryny SharePoint dostępne dla grupy „Wszyscy” lub „Wszyscy z wyjątkiem użytkowników zewnętrznych”. To pierwsi kandydaci do przeglądu.
  • Pliki i foldery udostępnione na poziomie organizacji przez linki. Centrum administracyjne SharePoint i Microsoft Purview mają raporty, które to pokazują.
  • Właściciele zespołów Teams i witryn. Każda witryna potrzebuje aktywnego właściciela, który odpowiada za jej członków.
  • Stare witryny bez aktywności od roku. Lepiej je zarchiwizować, niż zostawiać.
  • Foldery OneDrive z udostępnianiem zewnętrznym.

SharePoint Advanced Management i Microsoft Purview zawierają narzędzia, które pozwalają tymczasowo ograniczyć wyszukiwanie Copilota do wybranych witryn (Restricted SharePoint Search), dopóki dostęp jest porządkowany. To praktyczny krok pośredni, jeśli chcesz zacząć pilotaż, nie spędzając miesięcy na audycie.

Etykiety wrażliwości i klasyfikacja danych

Etykiety wrażliwości w Microsoft Purview to druga warstwa po dostępie. Oznaczają dokumenty i wiadomości według poufności (publiczne, wewnętrzne, poufne, ściśle poufne) i mogą szyfrować treść oraz ograniczać krąg odbiorców. Copilot respektuje etykiety: jeśli dokument jest oznaczony tak, że użytkownik nie może go odczytać, Copilot nie użyje go w odpowiedzi, a jeśli użyje oznaczonej treści, odpowiedź dziedziczy najwyższą etykietę.

Nie musisz oznaczać każdego pliku przed Copilotem. Wystarczy zdefiniować 3–4 etykiety zrozumiałe dla firmy; ustawić etykietę domyślną dla nowych dokumentów; automatycznie oznaczać dokumenty, w których wykryto numery PESEL, dane finansowe lub wzory umów; oraz ręcznie oznaczyć znane wrażliwe biblioteki, takie jak HR, finanse i zarząd.

Ta praca przydaje się także bez Copilota, a później będzie potrzebna, jeśli Twoja firma podlega NIS2 lub DORA. Copilot daje po prostu okazję, by wreszcie to zrobić.

Grupa pilotażowa, a nie od razu cała firma

Licencje Copilota są przypisywane do użytkowników, więc naturalnie zaczyna się od grupy. Zalecamy 10–20 osób z różnych działów, które:

  • dużo pracują z dokumentami, pocztą i spotkaniami, więc skorzystają najbardziej;
  • chcą spróbować i są gotowe dzielić się obserwacjami, a nie tylko narzekać;
  • reprezentują różne rodzaje pracy: sprzedaż, finanse, zarządzanie projektami, kierownictwo, administrację.

Jedna osoba w grupie powinna pochodzić z IT lub działu bezpieczeństwa, aby testować pytania o dostęp: co Copilot znajduje, a nie powinien. Pilotaż trwa 6–8 tygodni. W tym czasie grupa spotyka się co dwa tygodnie na 30 minut, aby podzielić się tym, co działało, co nie i jakich promptów się nauczyła.

Scenariusze użycia, a nie „po prostu spróbujcie”

Największy błąd pilotażu to rozdanie licencji i hasło „korzystajcie”. Pracownicy próbują kilka razy, nie dostają imponującego wyniku i wracają do dawnej pracy. Copilot potrzebuje konkretnych scenariuszy odpowiadających prawdziwej pracy.

Przykłady, które z naszego doświadczenia szybko dają wyniki:

  • Podsumowanie spotkania w Teams z listą działań, wysłane uczestnikom w ciągu pięciu minut od jego zakończenia.
  • Outlook: podsumowanie długiego wątku e-mail i szkic odpowiedzi, gdy ktoś wraca z urlopu.
  • Word: szkic oferty na podstawie wcześniejszych ofert dla tego samego segmentu klientów.
  • Excel: wyjaśnienie tabeli danych i podpowiedzi formuł dla osoby, która nie jest ekspertem od Excela.
  • Copilot Chat: „co mój zespół ustalił w sprawie projektu X w ostatnich dwóch tygodniach”, z odpowiedzią opartą na wiadomościach, czatach i dokumentach.

Przypisz każdemu uczestnikowi pilotażu 2–3 scenariusze zależnie od jego pracy. Dzięki temu będzie co mierzyć.

Jak mierzyć wartość

Licencja Copilota nie jest tania, więc decyzja o rozszerzeniu powinna opierać się na danych, a nie na wrażeniach. Centrum administracyjne Microsoft 365 ma raport użycia Copilota: ilu użytkowników jest aktywnych, w których aplikacjach i jak często. To pierwszy wskaźnik. Jeśli po miesiącu połowa grupy pilotażowej nie korzysta z Copilota, problem tkwi w scenariuszach lub szkoleniu, a nie w narzędziu.

Drugi wskaźnik to ocena samych użytkowników według scenariuszy. Prosty formularz na koniec pilotażu: które scenariusze zaoszczędziły czas, ile mniej więcej tygodniowo, a które nie zadziałały i dlaczego. Trzeci to wniosek osoby odpowiedzialnej za bezpieczeństwo w sprawie dostępu. Jeśli podczas pilotażu Copilot ujawnił treści, których użytkownik nie powinien widzieć, naprawia się to przed wdrożeniem, a nie po nim.

Na podstawie wyników licencje w drugiej fali otrzymują działy, w których korzyść jest wyraźna. Działy, w których korzyść jest niejasna, czekają.

Agenci Copilot Studio: następny krok

Gdy Copilot działa, a dostęp jest uporządkowany, kolejny poziom to agenci budowani w Copilot Studio. To już nie ogólny asystent, ale rozwiązanie dopasowane do konkretnego zadania: agent odpowiadający na pytania pracowników o wewnętrzne polityki na podstawie dokumentów HR; agent rejestrujący zgłoszenia do helpdesku i sprawdzający ich status; agent zamieniający e-mail od klienta w zamówienie w systemie biznesowym przez Power Automate.

Agenci korzystają z tego samego modelu dostępu i etykietowania, więc wszystko, co naprawiono podczas przygotowań do Copilota, odnosi się do nich bezpośrednio. Więcej o tym, jak działają agenci i dla kogo są, piszemy na stronie agenci Microsoft 365 Copilot.

Od czego zacząć

Przygotowanie Copilota w firmie do 200 pracowników zajmuje z naszego doświadczenia od kilku tygodni do kilku miesięcy, zależnie od stanu SharePoint.

  1. Przejrzyj dostęp do SharePoint i OneDrive: witryny otwarte dla wszystkich, linki na poziomie organizacji, witryny bez właścicieli.
  2. Zdefiniuj 3–4 etykiety wrażliwości i oznacz znane wrażliwe biblioteki. Włącz automatyczne etykietowanie danych osobowych i finansowych.
  3. Zbierz grupę pilotażową 10–20 osób i przypisz każdej 2–3 scenariusze użycia.
  4. Ustal mierniki sukcesu przed pilotażem, a nie po nim.
  5. Po 6–8 tygodniach podejmij decyzję o rozszerzeniu na podstawie danych.

Jeśli chcesz, żebyśmy przeprowadzili przygotowanie i pilotaż, nasza usługa wdrożenia Microsoft 365 Copilot obejmuje audyt dostępu, konfigurację etykiet, szkolenie grupy pilotażowej i pomiar. A jeśli higiena dostępu jest większym problemem niż sam Copilot, zaczynamy od uporządkowania bezpieczeństwa Microsoft 365 i dopiero potem idziemy dalej.